vrijdag 24 november 2017

de Bib: Het grote Artvark experiment

Het grote Artvark experiment

'Jong geleerd is oud gedaan' en 'goed begonnen is half gewonnen'. Deze leuzen indachtig trokken we op zondagmiddag naar ons allerliefste jazzcafé – in een vroeger leven onze tweede 'living' – voor een optreden van het Artvark Saxofoon Quartet. Met kinders. Een heus experiment.

Als Rolf Delfos en de zijnen in de buurt zijn, dan hebben we dat graag gezien en gehoord. Alzo: kleurboeken en stiften onder de arm – hulpstukken zijn soms nodig – en zoon en dochter aan de hand. Niets fijner dan een druilerige namiddag opvrolijken met muziek. Heerlijke herfstige zondagen, fijn ingekleurd.

Ze hebben er zin in, de mannen van Artvark. Ze spelen al 12 jaar samen en zijn elkaar duidelijk nog lang niet moe. De afgelopen jaren hebben ze een aantal fijne projecten gedaan met o.a. Claron McFadden en Ntjam Rosie, maar met het album dat ze vandaag voorstellen keren ze weer terug naar de basis: Artvark only.

De eerste set is kort, een opwarmer met ouder werk, maar zet wel meteen de toon. Wat zijn het toch straffe muzikanten, die vier heren. Geen sprake van sleet op de zaak, ze zijn nog altijd even energiek als toen ik ze voor de eerste keer zag, nu toch al weer tien jaar geleden, schat ik. En dus luisteren we naar wondermooie versies van Pharaoh Sanders' 'Greetings to Idris' en het geweldige 'Blues for a hip King' van Abdullah Ibrahim (luister hier naar het origineel!). De kinders worden er stil van. Zo hebben we het graag.

Het nummer 'Breathe in, breathe out' vinden ze grappig – "Wat doet die meneer nu met zijn trompet?" – en dat is het eigenlijk ook wel. De waarheid komt uit een kindermond. Tegelijk toont het aan dat Artvark een quartet in beweging is: speels op het podium én in hun zoektocht naar vernieuwing.

Die zucht naar vernieuwing is er ook nu weer op hun nieuwe album 'Trance', een symfonisch verhaal in 7 delen over 4 varkens die de wereld ontdekken – voor 4 saxofoons, logischerwijs. Ik weet niet of de muzikanten het hier over zichzelf hebben…

Mooi is het wel, dat muzikale sprookje. Je luistert naar de avonturen van de vier varkens – niet in woorden, maar in klanken – en de beelden komen vanzelf op je netvlies. De muziek is afwisselend ingetogen en opzwepend en verveelt nooit. Zo vallen de kinders in al hun tekenijver soms echt stil om met open mond te luisteren. In trance, zo lijkt het wel. Missie geslaagd, denk ik stiekem. De vijftig minuten van de tweede set vliegen voorbij en de twee laatste nummers van het album, 'Apotheosis' en 'Epilogue' zijn echt om van te smullen: melancholische melodieën waar de baritonsax een subtiele begeleiding overheen drapeert. Heel mooi en zeer passend voor de tijd van het jaar.

Als je ooit de kans krijgt om Artvark live te gaan kijken, zeker doen! En anders youtubegewijs op ontdekkingstocht. Hier alvast een goeie start.

(sh)


Lees verder

OPGELET
Op zaterdag 25/11 en zondag 26/11 zal de inleverbus van de bibliotheek niet werken. Dit omwille van een migratie van de server.

Gelieve geen boeken in de brievenbus of inleverbus te deponeren. Op alle andere dagen kan je materialen binnenbrengen tijdens de openingsuren van de bib.


Lees verder

Fijne leeswaren: Wat het hart verwoest

Met zijn nieuwste roman 'Wat het hart verwoest' bevestigt de Ierse bestsellerauteur John Boyne - bekend van o.a. ' De jongen in de gestreepte pyjama' en 'De grote stilte' - opnieuw zijn groots verteltalent. Net als bij zijn vorige boeken spelen ook nu weer het lot, toeval en menselijke emoties een belangrijke rol. De roman gaat over heel serieuze zaken maar is evenzeer doorspekt met humor. Humor ondanks de meest hartverscheurende situaties of neen, misschien net omwille van die tragiek.

Ierland, kort na de Tweede Wereldoorlog: oerconservatief en in de greep van de katholieke kerk: godvrezend (sic), homofoob en vrouwonvriendelijk. We volgen het turbulente en geenszins gemakkelijke leven van Cyril Avery, de homoseksuele zoon van een verstoten tienermoeder die geadopteerd wordt door het welstellende echtpaar Avery.  Hij voelt er zich niet thuis, temeer omdat zijn adoptieouders geen moment onbenut laten om hem duidelijk te maken dat hij geen "echte" Avery is. Pas als hij de flamboyante Julian Woodbead ontmoet en verliefd op hem wordt, kan zijn zoektocht naar zijn identiteit beginnen. Een zoektocht ook naar geluk en liefde, die hem tot in Amsterdam en New York zal leiden. 

Boyne is bijzonder scherp voor het Ierland uit zijn jeugdjaren en hij weet waarover hij schrijft. Toen hij twintig was, was homoseksualiteit een misdrijf. Hij worstelde dan ook jarenlang om in het reine te komen met zijn eigen homoseksualiteit. 'Wat het hart verwoest' komt  als roman wel bijzonder dicht bij de schrijver. Maar al zijn woede omwille van de vele levens verwoest door sociale minachting en zelfhaat resulteert in een slim en geestig boek. Een prestatie op zich! Op fenomenale wijze beschrijft hij de odyssee van de verschillende personages in een wereld waar ze niet welkom zijn.  De hoofdstukken beslaan telkens een periode van zeven jaar. En zo zien we geleidelijk aan Ierland veranderen.

'Wat het hart verwoest' is een ijzersterk epos. Een heftige aanklacht tegen hypocrisie en homofobie maar evengoed puur leesplezier! Boyne op zijn best! 


Lees verder

Het EPD in de bib.


Vrijdagnamiddag was er in de Plantijnzaal van de bib een gratis infosessie over het EPD (Elektronisch patiëntendossier). In zo'n dossier staan al je persoonlijke medische gegevens. Zo'n digitaal dossier heeft onder meer  het voordeel van centraal beheer en  overzichtelijkheid. Met zo'n dossier hebben zorgverleners meteen de correcte medische info bij de hand en kunnen de verzorging hieraan conform  maken. De infosessie die door de bib werd gefaciliteerd en verzorgd door CM-Roeselare en Bond Moyson werd bijgewoond door een tiental geïnteresseerden; zij werden ingelicht  hoe je toegang krijgt tot je persoonlijk EPD, wat je specifieke rechten zijn rond je dossier en hoe je dit dossier kan beheren. Meer info over EPD vind je in gopress.
Lees verder

Maaseik Maakt Muziek: Wouter Dewit

In onze gloednieuwe rubriek Maaseik Maakt Muziek zetten we artiesten met roots in Maaseik (en omstreken) in de kijker. Wouter Dewit, die vorige maand het album 'Still' uitbracht, bijt de spits af.

 
Wouter Dewit – woont in Hasselt, maar is geboren en getogen in Maaseik – speelt al sinds zijn kindertijd piano. Na jaren in de muziekschool en een strikt dieet van Bach, komt Wouter in de jazzwereld terecht. In 2008 bracht hij samen met 2 kompanen een jazz-EP uit onder de groepsnaam FiveFourTrio. Ook was hij actief in de rockband Jesus Leeft.
Daarna raakt hij uitgekeken op zijn piano en het instrument verschuift een tijdlang naar het achterplan.
In het dagelijkse leven is Wouter huisvader en leraar en dat bevalt hem goed. Maar oude liefde roest niet, en hij begint toch opnieuw piano te spelen. Deze keer niet als 'pianist' of als 'vakman', maar vanuit het buikgevoel. Nils Frahm en de Genkse pianist Michel Bisceglia zijn de motivators die Wouter terug naar de klassieke muziek lokken.
De neoklassieke, minimalistische composities die Wouter Dewit tegenwoordig maakt, zijn overgoten met strijkers. Het is eenvoudige, bijna kinderlijke muziek, waarbij de klankkleuren belangrijker zijn dan compositie.
Of zoals hij het zelf zegt: "De piano geeft kleur aan mijn alledaagse bestaan."
En we sluiten af met een boodschap van Wouter aan de Maaseikse bibliotheekbezoeker: "Ik hoop met heel mijn hart dat 'still' je wat troost biedt, of dat je er gewoon van geniet. En dat je niet aarzelt om via de website www.wouterdewit.be een mailtje te sturen of om naar een concert te komen kijken."
Still is een echte aanrader om tijdens de komende wintermaanden te beluisteren. Het album kan je uitlenen in onze bibliotheek.
Discografie
FiveFourTrio – FiveFourTrio (2008)Wouter Dewit – Everything, you see (2015)
Wouter Dewit – Still (2017)
Live te zien
Zondag 17/12/17: Ancienne Belgique, Brussel
Zondag 21/01/18: Bibliotheek Genk
Zaterdag 24/02/18: Cultuurcentrum De Velinx, Tongeren
Lees verder